บทที่ 72 72

@คอนโดมิเนียมของจีน่า

ฉันกับไอ้เจ้ามองหน้ากัน เมื่อคล้อยหลังที่พายุรักแรงอารมณ์มันสงบลง เราก็เดินออกมาจากห้องนอนพร้อมกัน

ฉันหลบตาหมอนั่น แล้วมองชามก๋วยเตี๋ยวสองชามนิ่ง เราปล่อยมันทิ้งไว้ จนไม่สามารถทานต่อได้ เพียงแค่นึกได้ ว่าฉันทิ้งมัน เพื่อไปทำอะไร ใบหน้าของฉันก็ร้อนเห่อขึ้นมาทันที

อายที่สุดเลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ